Ek is die ma van ‘n dwelmverslaafde – hoekom ek nie meer skaam is om dit te sê nie.

get-bitter-or-better-life-daily-quotes-sayings-pictures
Alhoewel verslawing (waarby ek alkoholisme insluit) selde seker regtig ‘n geheim is, het dit my baie jare gevat om tot by hierdie punt te kom.  Uiteindelik het ek tot die besef gekom dat dit my eie keuse is hoe ek hierdie siekte hanteer wat dreig om my geliefde, myself en selfs ons familie dood te maak. Ek kies om my lewe te lewe, voluit – ‘n lewe sonder geheime, wegsteek, wegkruip of skande.

Soms probeer mense wat vir verslaafdes lief is verduidelik waardeur hulle gaan maar dit is moeilik en byna altyd kan iemand anders dit net verstaan as hulle iets soortgelyks belewe het. Omdat dit so moeilik is om te verduidelik en as gevolg van die “skande” en “stigma” daaraan verbonde hou meeste mense dit vir hulself, krop al die gevoelens en emosies op en raak eenvoudig afgestomp en geïsoleerd.

words kept inside

Ek ken twee ouer dames beide in hulle 70’s – kom ons noem hulle Hettie en Jenny.  Beide het grootgeword met ouers wat alkoholiste was.  Hettie was baie skaam vir die situasie by haar huis en het dit met niemand gedeel nie. Wanneer sy vriende sou maak op skool en iemand sou vra: “Kan ons vanmiddag by jou huis gaan speel?” sou sy dit te alle koste wou vermy en eerder die vriendskap opgee om die situasie by haar huis weg te steek.  Later het sy eerder nie meer vriende gemaak nie maar haarself heeltemal van ander mense geïsoleer. Jenny het dinge anders benader uit die staanspoor uit.  As iemand by haar wou gaan kuier het sy openlik gesê: “O nee, dit sal nie werk nie.  My pa drink mos vreeslik en dan raak hy verskriklik aggresief.  Nee ons moet liewer by jou huis gaan speel.” Sonder om dit te besef, en deur dit so “matter of factly” te noem het sy nooit die skuld of skande op haarself geneem nie. Hettie was gelukkig om deur ‘n 12 stap recovery program weer te leer om haarself te wees, haar emosies te vertrou en om werklik met ander mense te “connect”. Om geheime te hou gee die stigma ‘n baie meer kragtige invloed oor ons lewens. Vandag is Hettie en Jenny beste vriende en beide leef hulle lewens voluit en met oorgawe.

Ek het self ook die besluit geneem om my eie “recovery” openlik te lewe. Nie as iemand wat self verslaaf was nie maar as ‘n ma, wat regtig lief is vir my kind wat sukkel met verslawing. Om die ouer van ‘n verslaafde te wees is dalk enige dag net so moeilik as om self verslaaf te wees, sommige dae dalk moeiliker. Die lewe kan soos ‘n oneindige siklus van hartseer, skok, woede, ontkenning, onderhandeling, smeek, skreeu en beproewing voel.  Soos ‘n hamster op sy wieletjie wat alles insit maar net nooit vaste grond bereik nie.  Vir my het die siklus uiteindelik tot ‘n einde gekom met aanvaarding.  Aanvaarding dat ek dit nie veroorsaak het nie en nie kan stop of beheer nie.  Aanvaarding dat alles presies is soos dit moet wees. Dit het weer veroorsaak dat my reaksies op situasies verander het. Eers toe ek my eie reaksie op situasies wat buite my sfeer van invloed val kon verander, kon ek vorentoe beweeg.

Nee, dit los nie alles op nie. Soms beweeg ek vorentoe, leer weer hoop, begin wankelrig vertrou en glo om te oorleef en dan word my voete en my lewe onder my uitgeslaan deur die volgende “relapse.” [Ek weet nie of daar ‘n Afrikaanse woord hiervoor is wanneer ‘n verslaafde wat vir ‘n ruk nie gebruik of gedrink het nie terugval in ou gewoontes.] My kind het nou na haar vorige relapse weer meer as ‘n jaar skoontyd. Selfs wanneer sy nie gebruik nie kan die effek wat die dwelms reeds op haar brein en psige gehad het nog na vore kom by wyse van onredelike optrede en woorde of iets soortgelyks.

frustration

En ja ek het ook by tye totaal en al vasgeval geraak. Ek het nie geweet hoe om ‘n kind aan die lewe te hou wat nie meer wil lewe nie. Ek het geen idee gehad hoe om met haar te komminukeer terwyl haar verstand en psige deur ‘n bedwelmende middel beset en verwring was nie.  Ek het soms regtig gesukkel om te besef dat ek die oneerlikheid, diefstal, gemeenheid, frustrasie en aggressie gehaat het maar nie my eie kind nie.  Dit was glad nie die wense en drome wat ek vir my kind se lewe gehad het of hard voor gewerk het nie.

My verslaafde kind is ‘n pragtige, begaafde, sagmoedige en intelligente mensie. Daar is baie van my familie en vriende wat vir haar lief is en haar ondersteun.  Ons almal deel in die pyn, vrees, bekommernis en stigma van hierdie siekte – dit ontsien niemand nie. Volgens statistieke raak een verslaafde persoon die lewens van ten minste 16 ander persone. As haar ma moet ek die ambasadeur van hoop wees in ons uitgebreide familie en vriendekring.

As ma besef ek dat my verslaafde kind dieselfde probleem het – sy leef in skaamte en skande. Sy sukkel om haarself te aanvaar, vergewe en as waardig te ag. Dit breek my hart om dit te sien. Ek wens ek kon haar heelmaak, ek wens ek kon haar red van selfverloëning en minagting. Ek het aanvaar dat net syself haar eie padjie in die herstelproses kan uitkap.  Al wat ek kan doen is om vir haar lief te wees.

14457544_1111586862260865_5972448404412793597_n

Dit is ‘n lang proses, eerskomende Junie stap ek reeds vyf jaar op my padjie na herstel. Die beginsels en idees wat ek in die proses aangeleer het, het oorgespoel na ander aspekte van my werk en lewe. Ek probeer, een dag op ‘n slag, om beter te word as wat ek gister was. Ek vergewe mense wat foute maak, ekself maak foute en het vergifnis en genade nodig. Ek het heelwat foute gemaak, verkeerde dinge op die verkeerde tyd gesê, te veel probeer doen, te veel probeer gee, soms te veel vertrou of geglo en soms heeltemal te min. Dit klink so “nobel” as ek dit hier lees – dit is nie altyd nie.  Ek probeer, kry nie altyd reg nie. Ek mik vir vordering, nie perfeksie nie.

Ek is dankbaar vir die besonderse lewenslesse en waarhede wat ek deur die herstelproses aangeleer het – dit bepaal ‘n baie groot deel van die vrou wat ek vandag is. Ek sal nie hoop verloor dat beide ekself, my verslaafde kind en ons uitgebreide familie en vriende kan voortbou en groei in die herstelproses nie.

En net dalk ek skryf ek dit alles hier sodat jy, soos ek by ander voor my geleer het, dalk ook iets kan leer wat jou lewe beter maak.

10369582_10204893465400388_1759991659290628103_nOndersteuning vir familielede:

At Al-Anon Family Groups – in operation for almost 70 years around the world – knows all too well how alcoholism affects families – children, teens, Adult Children, partners, spouses, grandparents, parents. While AA is the best place for the alcoholic to go to learn how to be sober, the families & workmates are often at a loss where to go for support. Al-Anon offers families free support and recovery from the effects a problems drinker can have on their homes & workplace. Recommended by social workers, doctors, rehabs, police and other professionals, Al-Anon is a 12 Step program where members focus on their own recovery and not on the alcoholic. See www.alanon.org.za for a meeting near you, how it works & the miracles that can take place even if the alcoholic does not stop drinking. It works. It really works.
Al-Anon Family Groups South Africa – 24 Hr Helpline 0861 35 26 66