Geluk is toe ook ‘n werkwoord.

healing

Wat is hierdie werk? Voel jou gevoelens, regtig, elke ene van hulle. My wonde kon nie genees terwyl ek negatiewe gevoelens probeer wegsteek of ontken nie. Dit is ‘n maklike gat om in te val as mens swaarkry – ons wil nie die negatiewe gevoelens ervaar nie daarom ontken ons dit, of probeer dit uitdoof, dalk met drank, pille of deur net te besig te wees.  Ek het ‘n punt bereik waar ek totaal afgestomp geraak het van alle em

53251528_1318908474915667_1150788439164059648_n

osie – goed of sleg. Ek kon eers begin genees toe ek geleer het om my gevoelens te voel.  Om hulle soos gaste te laat kom en gaan en te besef: “Feelings are not facts.” En op regtig slegte dae (wat selfs as ek begin genees het hulle kop uitsteek) deur dit neer te skrywe of vir iemand wat ek vertrou te vertel sodat dit uit my gestel en uit my sisteem kan kom.

 

Ek moes ook leer om op te daag – teenwoordig te wees. Nie net in my eie huis of agter my te besige skedule weg te kruip nie. My vrese in die oë te kyk en nogtans in myself te glo. Eers klein dingetjies, drink koffie saam met my kollegas in plaas van alleen in my kantoor, neem uitnodigings aan, begin deelneem aan ‘n nuwe sportsoort of stokperdjie en beplan doelbewus vir avonture in my lewe – iets om na uit te sien.

10665066_10152682975646211_862286250960980589_n

Ek het vroeg in die proses besef dat my grootste vyhand in my eie kop leef. Ek moes myself leer om nie in my eie negatiewe gedagtes vas te draai nie maar om my eie waarheid te kan uiter en lewe. Om dit te doen moes ek eers die angs, skuldgevoelens, ongemak en pyn ervaar, neerskryf en deur dit groei as ‘n blote stap of fase in my groeiproses. Interessant – dit is presies hoekom ek hierdie blog begin skryf het bv Die begin van die herstelproses – dit moes eers erger word voor dit beter kon word. en Het jy ooit verstaan?

Deur alles moes ek myself leer dat dit ‘n proses is en dat ek net kan hoop op vordering, nie om perfek te wees in alles wat ek probeer nie. Ek kies nie altyd my omstandighede en wat ander om my doen en sê nie maar ek kies my eie reaksies daarop. Ek kies my reaksies op die gedagtes wat in my kop opkom. As my reaksies nie werk nie is ek vry om weer te probeer en ‘n ander reaksie te kies. As ek foute maak is ek vry om opreg om verskoning te vra en te besef ek is menslik, ek maak foute. Omdat ek harder probeer om werklik teenwoordig te wees in my eie lewe en nie net te “survive” nie kan ek oplet na dit wat werk en dit wat nie werk nie. Ek hoef nie myself te kruisig as ek foute maak nie maar dit eerder ervaar as ‘n kans om iets te leer en selfs om aan te beweeg na die volgende fase in die groeiproses.

Ek kry oefening en eet gesond. Ek moes ophou wegkruip agter die verskonings dat my lewe en liggaam in chaos is as gevolg van ander mense se aksies. Ongeag van wat om my aangaan moes ek beter gewoontes aanleer soos om gesonder keuses te maak in wat ek in my mond steek, gereeld oefening te kry (en ook daarvoor beplan) en ook om te bid en mediteer om rus vir my siel te vind.

Ek sal eerlik wees. Dit is ‘n redelike uitdaging om na veertig te begin uitfigure hoe mens nou eintlik moet lewe. Ek was defnitief ‘n kandidaat vir “care giver burnout” en het my eie gedagtes, geluk, gesondheid en menswaardigheid totaal afgeskeep in my pogings om vir my alkoholis man en verslaafde dogter te sorg. Nadat my man oorlede is en my dogter skoon gekom het het ek totaal useless gevoel – asof sonder ‘n lewensdoel of droom.

Caregiver burnout is a state of physical, emotional, and mental exhaustion that may be accompanied by a change in attitude — from positive and caring to negative and unconcerned. Burnout can occur when caregivers don’t get the help they need, or if they try to do more than they are able — either physically or financially. Caregivers who are “burned out” may experience fatigue, stress, anxiety, and depression. Many caregivers also feel guilty if they spend time on themselves rather than on their ill loved ones.

Vandag weet ek dat alles vir ‘n rede gebeur en dat alles presies is soos dit moet wees.  Ek leer en groei en belê my tyd en energie in wat vir my liggaam en siel goed is. Ja ek is gelukkig maar ek doen die werk wat nodig is en besef dat my geluk en gesondheid my eie verantwoordelikheid is.

Een ding wat ek jou kan belowe: “I will not die an unlived life.!”

img_6767

Die spinnekoppie wat ek ‘n paar keer moes red.

she-asks-me-to-kill-the-spider-instead-i-get-18599968Ek hou van spinnekoppe.  Hulle eet muskiete, vlieë en muggies.  Hulle doen regtig baie min skade aan mense.  Ja ek weet jy weet van iemand wat twee bene en ‘n halwe arm verloor het na ‘n spinnekopbyt (Dit is die gewone reaksie op my stelling dat ek graag my huis met spinnekoppe deel.) maar as dit ok is met jou dink ek steeds dis veiliger om saam met spinnekoppe te leef as om in ‘n motor op SA se paaie te ry – iets wat meeste mense elke dag doen sonder om werklik te besef hoe gevaarlik dit is!  As jy jou spinnekoppe wil uitroei skakel my gerus – ek sal hulle kom haal om by my te bly.

Wat is die odds dat ‘n spinnekop jou dood gaan beteken kan jy vra?  Wel eintlik bitter klein.  Die laaste STATS SA verslag oor hoofoorsake van dood vind dat siektes steeds 88% van sterftes in SA veroorsaak en wel in die volgende volgorde:

  1. Tubercolosis
  2. Diabetes
  3. Die verskillende vorme van hartsiektes
  4. Cerebrovascular siektes
  5. HIV / AIDS

By die klein persentasie van onnatuurlike oorsake is motorongelukke en geweld (aanranding en moord of strafbare mansslag) die grootste probleme. Het jy byvoorbeeld geweet dat daar geen ander land ter wêreld is waar vrouens so gereeld deur hulle mans / x-mans / boyfriends / lovers ens vermoor word as SA nie? Volgens STATS SA oor femicide: “A woman died every eight hours in South Africa, and of those murdered, 50% were killed by their intimate partners.” Dink net Oscar Pistorius se verhoor omdat hy vir Reeva Steenkamp geskiet het, het ‘n totaal van 49 dae in die hooggeregshof voorgekom. (Die dae vir borgaansoeke en appel uitgesluit – slegs die verhoor)  In dieselfde tyd het ongeveer 74 ander mans hulle vrouens / vriendinne vermoor wat nie bekend genoeg was om die nuus te haal nie.  Nee wat – as jou man bedonnerd lyk kan jy eerder benoud raak as vir ‘n ou spinnekoppie!

 

Gisteroggend begin ek ‘n bad tap.  Ek tap byna een liter water in ‘n klein poeletjie om die prop en dis toe dit.  Ons dorp het nie water nie. Terwyl ek so wonder wat ek nou gaan doen, vang my oog ‘n klein spinnekoppie wat gly-gly die poeletjie water prober vermy.

Ek besef die bad se kante is te glad, hy sal nie self kan uit nie en bied ‘n voetborseltjie aan deur dit naby hom te posisioneer. Hy is egter ‘n baie skugter spinnekoppie en beweeg dadelik weg van wat hy as ‘n nuwe bedreiging in sy omgewing aanskou.

Ek plaas ‘n handdoek oor die kant van die bad tot op ‘n droeë deel van die bodem nie ver van die spinnekoppie af nie in die hoop dat hy daarteen sal uitklouter.

Heelwat later maak ek wasgoed deur die huis bymekaar wat ook die handdoeke in die badkamer insluit.  Onnadenkend gooi ek die reddingshandoek in die masjien maar gelukkig gewaar ek die spinnekoppie wat nou naarstigtelik in die wasmasjien oor die bondels probeer klouter.  Ek besef as ek hom daar los is hy in elk geval vrek.  Al raad nou is om hom te probeer uittel.  Toe ek hom op poging twee raakvat spin hy dadelik ‘n draadtjie en hang so 3cm onder my hand. Ek besluit om hom grond toe te laat sak maar voordat ek so kan maak los hy die draadjie en…

Wat ‘n ongelukkige spinnekop…. Daar land hy binne in die web wat ‘n groot spinnekop onder teen ‘n  kassie langs die wasmasjien gespin het.  Die groot spinnekop stel dadelik belang en beweeg vinnig nader.  Ek voel erg skuldig, as dit nie vir my handelinge was nie was die outjie mos noe nie in so penarie nie en ek besluit om in te gryp. Ek haal hom haastig uit die web en kry dit uiteindelik reg om hom teen die oorkantste muur neer te sit.  Ek kan nie help om te wonder watter stories daardie spinnekoppie gisteraand vir sy pelle by die spinnekopkroeg vertel het nie…..