Het jy ooit verstaan?

live saving change

Nee ek is nie meer kwaad nie.

Ek besef net dat jou drank en jou behoeftes altyd voor my in die ry sou staan.  En ja, dit suck. En nee, dit was nie reg teenoor my nie.

So nee, ek is nie kwaad nie, ek is seer, rou, stukkend, moedloos en druppel vir druppel het die bietjie hoop wat ek gehad het weggesypel in die sand.

Ek was regtig lief vir jou, heel moontlik baie meer as wat jy kon verstaan.  Ek kon nie meer so lewe nie, ek het besef dat dit my uiteindelik ook sou vernietig, my dood sou beteken.

Ek weet dat verslawing en alkoholisme ‘n siekte is.  Soms kry ek dit reg om te glo dat jy nie doelbewus probeer het om my seer te maak nie, dat dit ook vir jou regtig swaar was om my te sien huil, tog, ongelukkig moes ek besef dat dit onmoontlik vir jou was om anders te lewe.  Daardie gif het vir jou ‘n kruk geword om op te leun, jy het jouself oortuig dat jy nie meer daarsonder kon lewe nie.

Ek weet daar was soveel meer aan jou as die kromgetrekte moedelose mensie was oor sy glas “huddle” en na sy sigarette vroetel.  Ek weet seker die heel beste van alle mense op aarde van jou hart van goud, jou sagte binnekant, jou geduld, jou sagte hand….  Ek kan nie eers al die kere tel wat jy vir my gesê het dat ek die beste ding was wat ooit met jou gebeur het nie.  Ek kon net nie meer glo dat daar enige waarheid in daardie woorde was nie.  As daar was, waarom het ek soveel nagte in ‘n poel van my eie trane gelê?  Hoekom was daar soveel kere dat jou woorde, aksies en versuim die bodum uit my lewe uitgeruk het, sonder waarskuwing, sonder konsiderasie, net sonder …

God self weet hoe swaar dit vir my was om van jou weg te stap.  Hoe verskriklik dit vir my was om my in te dink wat my lewe sonder jou sou wees.  Tog, ek kon nie meer “survive” nie.  Ek wou ook lewe.  Ek het nooit opgegee op die droom van die mens wat jy was nie, net die droom dat ons saam gelukkig sou wees.

Selfs nadat ek weggestap het het ek steeds gehoop en gebid dat jou oë kon oopgaan.  Dat jy iewers die moed of krag vandaan sou kon kry om jouself te red.  Ek het myself vir so lank gehaat en gekasty dat ek jou nie kon red nie.  Dat my beste pogings net nie goed genoeg was nie.  Vandag weet ek dat ek moet aanvaar dat ek jou kon red nie, dit was iets wat net jy sou kon doen.  Die waaroms hou my nou nog uit die slaap.  Waarom wou jy nie probeer nie? Hoekom wou nie veg vir jou lewe nie?  Waarom was daar niks in my, niks wat ek gedoen of gesê het of probeer het wat jou ‘n klein bietjie moed kon gee nie?

Baie nagte as ek alleen in my bed lê en my verbeel dat ek jou nog agter my rug kan voel, dat jou hand sag op my skouer rus dan moet ek wonder…. Het jy ooit verstaan?  Kon jy ooit besef hoe lief ek vir jou was en selfs toe ek weggestap het hoe hard ek nog gehoop het dat jy my desperate krete uiteindelik sou hoor?

Of was al wat jy tot die einde kon sien jou hunkering na die gif, die gif wat alles en almal uit jou lewe laat verdwyn het, en selfs uiteindelik ook vir my….

 

owen1

(My oorlede man was ‘n alkoholis, hy was blind en het aan long emfiseem gely.  Ongeag die waarskuwings van menige medici kon hy nooit ophou rook of minder drink nie.  Ongeag my gesmeek, gegil of gehuil kon ekself geen verskil aan sy keuses maak nie.  Ek het my siek blinde man verlaat in 2013.  Ja ek het self die besluit gemaak en tog is dit iets wat my selfs vandag laat snik soos ek huil.  Hy is op 15 Mei 2015 oorlede.  My dogter was 10 dae skoon van heroine verslawing die dag wat haar pa oorlede is.)

 

Die dodelike leuen

11116469_910520142324560_1400299320492993246_nDEADLY LIE: A LETTER FROM HEROIN

I came upon you young & strong
Don’t worry son, it won’t take long
Just try me once and you will see
There’s nothing out there quite like me
I’ll make you soar, I’ll make you fly
I’ll teach you the true meaning of high
Just five bucks, just try one cap
Now you’ve entered my deadly trap
Up your nose or in your vein
I’ve driven stronger men than you insane

 

Taste me, try me & you will find
That very soon I’ll control your mind
You’ll want to stop, you’ll want to quit
But you’ll come back for one more hit
Now try to stop and you’ll be sick
Therein lies my lethal trick
And once you’re dangling on the string
I can make you do most anything
You’ll cheat & steal, grift & lie
Just to chase one more high

Call up my boys day or night
They’ll make sure to get you right
Which one you call, I don’t care

You can find me anywhere
On every street, in every town
Don’t worry none, I’m always around

I’ve got your mind & next your heart
You’ll love me then, never to depart
I’ve got you now, you’re in the hole
Don’t worry child I own your soul
Your family can keep your body for a while
But only when I’m around, they’ll see you smile
You’ll think you’re happy, I’ll keep you well
Just an FYI, I come from hell
To take your freedom and wreck your life
You feed me with your pain, sorrow & strife
I eat all day, but never get my fill
And like your addiction, I never will

Shove me in your body, I’m good I swear
I hope you don’t find out that I don’t care
Just one more shot to satisfy your crave
One day that needle will lead to your grave
As you lay six feet in the ground
I want you to know, I won’t be around
I left right after I watched you die
Just one more victim to my deadly lie


Written By: Steven Hallman

 

Ekself was erg naief oor die beskikbaarheid van harde dwelms.  Ons bly immers op die platteland.

Gedurende die tyd wat ek besluit het om my dogter dag en nag op te pas het sy een dag in die bestek van 20 minute haar selfoon geruil vir heroin.  Ek was woedend en het aangedring dat sy in my kar klim en my wys waar sy die dwelms so vinnig gekry het.  In ‘n bestek van twee blokke vanaf ons huis het sy vir my drie dwelmhandelaars uitgewys wat rondstaan en wag vir besigheid.

Daarna het ek my oë oopgemaak en selfs eendag wat ek met my honde gaan stap het, het twee motors langs my gestop.  Die jong man in die bakkie het non-chalant geld deur sy venster aangegee en die swart man in die gehawende hatchback het ‘n wit sakkie teruggeskuif.  Helder oordag en reg langs mense en verkeer.

Ek het deur die GPF kontak gemaak met die SAPD maar die probleem blyk dat al haal hulle die handelaars een vir een van die straat af, daar rye wag om hulle plekke in te neem.  Die groot deurbrake is wanneer die groot fondse dwelms by die grensposte, hawens en lughawe gevind word wat met die groter verspreiders verbind kan word.

 

Dit blyk nog glad nie moontlik te wees om die harde dwelms van ons strate af te hou nie.  Die enigste antwoord is om die verslaafde deur ‘n erkende program te leer en sy/haar gedagtes te venuwe totdat hulle weet dat hulle nie dwelms nodig het nie en nie meer deur die leuen verlei kan word nie.

Na die stilte…

Ek was doodstil – ek weet. Ek het vir ‘n hele ruk so gesukkel met die swart hond, met twyfel, self-kritisering en heeltemal verwarde slaappatrone.  Soveel sodat ek uiteindelik nie ‘n ander uitweg gesien het as om mediese hulp in te roep nie.  Nuwe pille en ‘n paar weke verder en ek begin (alhoewel effe wakelrig) voel asof ek tog weer my voete kan vind.  Ons is nou maar eenmaal siel en liggaam.  As jy siek is is jy siek.  Dit is nie ‘n skande nie.  Nee ek is nie ondankbaar nie.  Nee ek kan nie net my sokkies optrek en harder probeer nie.  Ek wonder hoekom dit so erg moet raak voordat ek hulp soek?

In die moeilike tyd  (en , nee, as jy wonder – daar was regtig nie ‘n spesifieke voorval of gebeurtenis nie – heel moontlik net ‘n chemiese wanbalans) het dit my weereens opgeval hoe ek, wanneer ek swaar kry, dinge doen of nie doen nie wat regtig alles vir myself moeiliker maak.  Selfsorg of om net geduldig en genadig met myself te wees is sommer eerste by die deur uit!  As ek net mooi logies daaroor dink maak dit net glad nie sin nie – hoe kan ‘n redelike gebalanseerde inteligente mens so dom wees?  As ek nie na myself kyk nie is daar tog nie ‘n kans dat ek beter kan voel nie?  En nee – ek behoort nie so met myself te praat nie – ek weet van beter!

Ek herinner myself maar weer aan ‘n paar vinnige “tips” om goed te wees vir myself – ja ek skryf dit maar om my eie onthalwe neer – dalk herinner dit jou ook weer aan een of twee dingetjies.  Ons almal weet die feestyd wat voorlê verloop selde of ooit maklik en plesierig.

spirituality and self care

Self-sorg is nie iets wat ek af en toe kan doen nie.

Daar is groot gebeurtenisse wat mens kan ontspoor soos die dood of lyding van ‘n geliefde, finansiële spanning, ‘n ongeluk of siekte wat jou hele lewe verander.  Dan is daar die jakkalsies, moeg vir werk, kinders wat lyk of hulle uit hulle pad gaan om jou dag so moeilik as moontlik te maak, halfklaar projekte, kosmaak, skoonmaak – dit voel soms vir my af daar net geen manier is dat ek ooit op datum gaan kom met my eie lewe nie.

Ek weet dat wanneer ek genadig is met myself ek uitdagings beter hanteer.  Ek weet ook dat dit uiteindelik nie net my eie lewe makliker maak nie maar selfs dikwels ‘n uitwerking op ander het wat met my in aanraking kom.  Net om myself gou weer te herinner – hierdie is nie opsionele ekstras nie – dit kan ook nie net af en toe gebeur nie:

Slaap daarop. As ek nie genoeg slaap kry nie het dit ‘n emosionele sneeubal effek. Wanneer my eie pogings om te slaap nie werk nie moet ek mediese hulp kry.  Ek het nie eers slaappille nodig gehad nie – net een van my voorskrif medikasie verander en die probleem is opgelos.  Wat ‘n verligting – wens ek het lankal hulp gevra!

Praat dit uit. Ek is skaam en wil wegkruip as ek swaar kry. Almal kry soms swaar.  Dit help my altyd om sommer net ‘n koppie koffie met ‘n goeie vriendin te deel.  Soms is die tyd reg om te praat, soms nie.  Soms is daar terugvoer, soms net ‘n simpatieke oor of ‘n bevestiging “Ek was ook al daar, dit word beter.”

Neem ‘n “self-sorg” wegbreek. Dit is lekker as jy verlof het om ‘n dag te vat – ‘n middag af as dit kan en net verveeld te wees – nie om iets te doen nie. Ek sal ook ‘n breuk vat van elektronika, dit help my om beter te slaap en nie die hele tyd te voel asof ek besig moet wees met iets nie.  ‘n Kollega vertel my onlangs dat sy toe sy haar eie praktyk gehad het, elke jaar vir haarself twee dae geboek het by ‘n lekker plek met ‘n mooi uitsig maar waarheen sy nie ver moes ry nie.  Sy het hierdie tyd gebruik om te lees, te mediteer, haar gedagtes neer te skryf, onder die bome piekniek gehou, haar gunsteling wyn met oorgawe gesip en net haarself weer te ontdek en vernuwe – sonder haar werk, man of kinders in die agtergrond.  Dit klink vir my na iets wat voorgeskryf moet word vir elke werkende ma.

Hou op om “ja” te sê as ek “nee” bedoel. Ek het ‘n tendens dat wanneer dit vir my voel of my eie lewe uit beheer is, dat dit makliker is om ander mense se lewens te beheer of te red! Ek dink dit is waarom ek probeer help waar ek geen verantwoordelikheid het nie.  Natuurlik is dit lekker om te help as mens kan maar niemand kan uit ‘n leë fles skink nie.  Ek moet leer om my hande van ander af te haal en op myself te sit.

Onthou en doen ‘n paar dinge wat vir my pret is. Soms vergeet ek heeltemal waarvan ek hou. Dan moet ek sommer doen sonder om te dink.  Weer ‘n boek lees wat ek alreeds gelees en geniet het – dit verg nie baie inspanning nie.  Deur ‘n museum of kunsuitstalling stap, ‘n konsertuitvoering van “live music” bywoon, in die bos gaan stap.  Sommer op my swaaibank lê en my verwonder oor hoe die wind deur die boomtakke speel.  Dit is altyd ‘n goeie plan om uit te kom en bietjie son op my vel te kry.

Vra vir hulp. Dit raak net erger as ek probeer wegsteek en wegkruip. Ek moet hulp vra waar ek dit nodig het, van vriende, familie, my werkgewer as dit nodig is en ja ook mediese hulp. Dit beteken nie dat ek ‘n swakkeling is nie – ek is ‘n mens.  Ek hou nogal van die AA “slogan” wat lees: “Our program works for people who believe in God, our program works for people who do not believe in God, our program does not work for people who believe they are God.”  Daar is ‘n ernstige stekie waarheid in – as ek nooit hulp nodig het nie en alles en almal om my probeer beheer (Met die beste van bedoelings selfs) het ek dalk hogere aspirasies?!

Drink genoeg water. Water is goed vir my liggaam en brein.  Wetenskaplike toetse het al bewys dat persone wat sukkel met chroniese moegheid en self rugpyn kan baat daarby om meer en gereeld water te drink.  Koeldrank, koffie en ander dranke bevat suiker en ander “gif’stowwe (bv kaffeine) wat my lewer en niere eers moet uitwerk en kan my net nie so goed hidreer soos water nie.

Ontwikkel ‘n oggendritueel. Ek hou daarvan om my eerste koppie koffie op my stoep of swaai te drink met my honde wat om my lê. ‘n Ander kollega glo aan die skryf van “morning pages” uit die boek “The Artists way”.  Dit help om dinge te verwoord en konsepte wat soos chaos in my kop rondwaai struktuur te gee as ek dit neerskryf.  Dit is defnitief dinge wat ek gereeld moet doen en ‘n wonderlike manier om die dag te begin.

Moenie isoleer, wegkruip of weghardloop nie. Ek het ‘n uitnodiging na ‘n bring en braai gekry en “ja” gesê maar “nee” bedoel.  Die middag van die funksie het ek die roomys wat ek sou bydra na ‘n vriend gevat wat ook sou gaan met die erkenning dat ek nie meer wou gaan nie, ek wou net in my kamer gaan sit en jammer vir myself voel.  My vriend het my oortuig om te gaan – ja hy was ook al daar waar ek nou is maar dink ek nie ‘n lekker aand saam met my vriende is iets wat ek nou meer nodig het as om op ‘n hopie te gaan sit nie?  Ek het gegaan en ongeag die sinneloosheid in my eie kop die aand vreeslik geniet en lekker gelag en gekuier.  Met elke klein deurbrakie voel ek ‘n bietjie beter.

Skryf dit neer. Ek is nie godsdienstig nie, ek dink eintlik ek is nog kwaad vir my god. Ek weet in my eie hart ek moet vrede maak want om in oorlog met myself, met my god en met die res van die wêreld te lewe maak my klaar.  Om te skryf help my altyd.  Om hier op my blog te skryf is 100% terapeuties.  Ek het al die chaos in my kop neergepen in ‘n brief aan ‘n god waarvoor ek nog nie ‘n naam het nie.  Ek het al vir my oorlede pa en man briewe geskryf oor dinge wat ek nog wou sê en vrae wat ek nog moes vra.  Ek dink dit is dalk weer tyd…